پسرم امروز که برای آخرین بار به تو شیر دادمو آخرین عامل وابستگی جسمانیت به من بعد از سی ماه برای همیشه از بین رفتاحساس خلا تمام وجودم را گرفت ...تو نه نیمه گمشده من هستی ، نه بخشی از وجودمتو پاسخ تمام چرایی های زندگیمو انتهای چیستی هستی منیو موفقیت و سلامت تو انتهای آمال این مادر خستهپسرم عشق ونور خدا برای همیشه و برای یک زندگی طولانی و باعزت، توشه راهت مهربان مادر + نوشته شده در دوشنبه چهاردهم خرداد ۱۴۰۳ ساعت 16:48 توسط مریم السادات سیدی  | 

همه ما حق الناس های ریز و درشتی گردن هم داریم... یاد گرفتم وقتی خبر فوت آشنایی رو میشنوم از ته قلبم بگم : (خدایا مرنجان روح اورا، که او عزیز جان ما بود) اینجوری به خدا میگم اگه حق الناسی از من به گردنش هست ، بخشیدمش ... و کاش حق الناسی گردن ما نباشه ، که عذاب وجدان از همه چیز سخت تره + نوشته شده در چهارشنبه ششم تیر ۱۴۰۳ ساعت 0:58 توسط مریم السادات سیدی  |